Podsumowanie nowych wytycznych ACVIM dotyczących klasyfikacji, diagnostyki i leczenia kardiomiopatii kotów
Badanie krwi
N-końcowy fragment mózgowego peptydu natiuretycznego (NT-proBNP)
Stężenie gatunkowo-swoistego NT-proBNP może być wykorzystywane do rozróżnienia duszności kardiogennej i niekardiogennej u kotów, ale ze względu na czas, jaki jest konieczny do otrzymania wyniku z zewnętrznego laboratorium, nie zaleca się, aby wynik tego badania był podstawą decyzji terapeutycznych. Materiał do badania może stanowić surowica lub płyn z klatki piersiowej pobrany podczas torakocentezy. Mimo że u kotów z HCM wzrasta stężenie NT-proBNP, oznaczenie stężenia NT-proBNP nie powinno być podstawą rozpoznania HCM ani odróżnienia kotów zdrowych od kotów w fazie sublinicznej kardiomiopatią, ponieważ nadrzędne jest odróżnienie kotów z ciężką subkliniczną kadiomiopatią od kotów zdrowych lub kotów z łagodną subkliniczną chorobą (9).
Troponina I (cTnI)
Stężenie troponiny I może pomóc w różnicowaniu przyczyn duszności, o ile otrzymanie wyniku jest możliwe w krótkim czasie. Wzrost stężenia cTnI jest proporcjonalny do uszkodzenia mięśnia sercowego i może być pomocny także w ocenie rokowania u kotów z kardiomiopatią (10).
Hormony tarczycy
Nadczynność tarczycy jest częstym zaburzeniem endokrynologicznym, występującym u kotów starszych. U zwierząt chorych w badaniu klinicznym często stwierdza się szmer skurczowy, galop serca lub arytmię. W badaniu echokardiograficznym obserwuje się przebudowę lewej komory (przerost lewej komory lub zwiększenie światła lewej komory. Może także dochodzić do powiększenia lewego przedsionka, a w niektórych przypadkach do rozwoju CHF (13). Oznaczenie stężenia hormonów tarczycy jest [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
