Pęcherzyca liściasta u kotów

Z uwagi na występowanie wyłysień pobrano materiał do posiewu mikologicznego, w którym nie stwierdzono wzrostu dermatofitów. Na podstawie historii choroby, wyników badania klinicznego oraz badań dodatkowych postawiono rozpoznanie pęcherzycy liściastej. Odstąpiono od wykonania biopsji skóry ze względu na ryzyko otrzymania niediagnostycznego wyniku (długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów).

Zastosowano antybiotykoterapię w postaci cefovecinu sodowego w dawce 8 mg/kg m.c. co 2 tygodnie oraz wprowadzono prezdnizolon doustnie w dawce 2 mg/kg m.c. 1 x dziennie. Dodatkowo, z uwagi na obecność wysięku i sączących się zmian, zalecono przemywanie brzucha roztworem chlorheksydyny.

Po 2 tygodniach przeprowadzono kontrolne badanie kliniczne. Według właścicielki nastąpiła znaczna poprawa stanu klinicznego, zmiany na brzuchu przestały się sączyć, zauważono odrost włosa. W kontrolnym badaniu cytologicznym zaobserwowano znaczne zmniejszenie liczby komórek akantolitycznych występujących pojedynczo. Zalecono utrzymanie dotychczasowej dawki prednizolonu (2 mg/kg 1 x dziennie) oraz zmniejszenie częstotliwości przemywania skóry brzucha.

Badanie kontrolne po kolejnych 2 tygodniach wykazało dalszą poprawę, również w ocenie właścicielki. Na brzuchu oraz małżowinach nie było już obecnych wykwitów skórnych, choć odrost włosa nie był jeszcze całkowity. W badaniu klinicznym stwierdzono jedynie pozostałości zmian w okolicy oczu i warg, na brodzie pojawiły się zaskórniki.

Na tej podstawie zdecydowano o próbie zmniejszenia dawki prednizolonu do 1 mg/kg m.c. 1 x dziennie przez kolejne 2 tygodnie, a następnie do 1 mg/kg m.c. co 2. dzień.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas