Patogeny odkleszczowe – Borrelia miyamotoi i Neoehrlichia mikurensis
Borrelia miyamotoi
Bakterie z rodzaju Borrelia to bakterie Gram-ujemne, transmitowane przez stawonogi, ruchliwe dzięki obecności na biegunach komórek rzęsek peryplazmatycznych. Krętki Borrelia mają podobny wygląd, ale różnią się pod względem biologicznym, klinicznym oraz epidemiologicznym. Na podstawie rodzajów transmitujących wektorów i cech genetycznych wyróżniono dwie główne grupy bakterii Borrelia. Pierwsza obejmuje 20 gatunków, w tym kompleks B. burgdorferi s.l., który wywołuje LB, ostatnio definiowane jako Borreliella (1), i jest przenoszony przez kleszcze twarde (Ixodes). Druga grupa obejmuje krętki z grupy gorączek powrotnych (RF, ang. relapsing fever), składa się z 25 gatunków przenoszonych zazwyczaj przez kleszcze miękkie (Argasidae), ale także wszy i niektóre kleszcze twarde. Bakterie B. miyamotoi zaliczane są do drugiej grupy krętków, czyli wywołujących gorączki powrotne i jako jedyne z tej grupy są przenoszone przez te same kleszcze (Ixodes), które roznoszą boreliozę. Cechą, która odróżnia B. miyamotoi i kilka innych gatunków gorączki nawracającej od B. burgdorferi s.l., jest transmisja transowarialna – z zarażonej samicy na jej potomstwo – nienapite larwy mogą być zakażone tym patogenem. Obie grupy są spokrewnione, ale stanowią oddzielne gałęzie ewolucyjne i mają wspólnego przodka (12, 19, 32, 38).
B. miyamotoi jest czynnikiem etiologicznym boreliozy miyamotoi (BMD, ang. Borrelia miyamotoi disease). Patogen został po raz pierwszy wyizolowany w Japonii w 1994 roku z kleszczy Ixodes persulcatus i myszy Apodemus argenteus. Pierwotnie bakterie B. miyamotoi uważane były za niepatogenne endosymbionty (7). Patogeniczność tej bakterii została odkryta w 2011 r. w Rosji [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
