Oś sercowo-nerkowa u psów i kotów − czyli sztuka znajdowania równowagi
Leczenie farmakologiczne CvRDK
Niestabilna postać CvRDK, taka jak w przypadku AKI, zawsze wymaga hospitalizacji zwierząt w celu przywrócenia równowagi płynów, elektrolitów i odblokowania diurezy, przy jednoczesnej ocenie ryzyka dysfunkcji serca. Oprócz standardowego postępowania w AKI, szczególną uwagę należy zwrócić na stosowane: płyny osmotyczne, leki moczopędne, dopaminę i/lub leki hipotensyjne. Płyny i leki mają na celu przywrócenie diurezy i utrzymanie równowagi płynów i ciśnienia krwi, przy jednoczesnym uniknięciu przeciążenia sodem i płynami. W tej sytuacji należy też dokonać ponownej oceny, jeśli są stosowane równolegle, leków kardiologicznych z możliwością korekty ich dawki.
Klinicznie, stosowanie leków moczopędnych uznawane jest za miecz obosieczny. Wielokrotnie mogą one ratować życie poprzez zmniejszanie zastojów żylnych, pobudzanie diurezy, ale bywają też nadużywane, np. u psów kaszlących lub kotów z dusznością i ryzykiem rozwoju AKI. Diuretyki pętlowe, zwykle furosemid, są czasami zalecane w zbyt wysokich dawkach przez dłuższy czas, co skutkuje szkodliwym wysuszeniem nabłonka dróg oddechowych, pogłębianiem uszkodzeń nerek i/lub pogarszającą się azotemią.
W przypadkach z klinicznie istotnym odwodnieniem, co następuje w miarę rozwoju CKD, należy stosować pozajelitową terapię płynami w celu odzyskania i utrzymania odpowiedniej ilości krążących płynów, które mają zapewnić diurezę i produkcję możliwie najlepszego jakościowo moczu. Nawet przy braku klinicznych objawów CHF terapia płynami winna być ściśle monitorowana, aby uniknąć błędów i przerwać ich podawanie, jeśli stwierdzi się objawy niepokoju ruchowego, przyspieszenia liczby oddechów i tętna ze zmianą jego jakości, gdy siła tonów serca [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
