Opieka anestezjologiczna nad pacjentem kardiologicznym – cz. I

W dużych praktykach weterynaryjnych coraz częściej za prawidłowo wykonane znieczulenie pacjenta do planowanych bądź nagłych zabiegów chirurgicznych oraz do procedur diagnostycznych odpowiadają lekarze weterynarii zajmujący się anestezjologią.

Technicy weterynarii są osobami przygotowującymi pacjentów do zabiegu i do znieczulenia ogólnego. Znaczny odsetek pacjentów wprowadzanych w stan znieczulenia i sedacji stanowią psy i koty, cierpiące zarówno na wrodzone, jak i nabyte choroby układu sercowo-naczyniowego.

U młodych psów najczęściej występują następujące kardiologiczne problemy wrodzone: przetrwały przewód tętniczy Botalla (PDA), zwężenie pnia płucnego (PS), zwężenie aorty (AS), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD) i tetralogia Fallota. Natomiast najczęstsze wrodzone wady serca u kotów to: dysplazja zastawki mitralnej, dysplazja zastawki trójdzielnej, przetrwały przewód tętniczy Botalla (PDA), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), tetralogia Fallota, zwężenie aorty, przetrwały kanał przedsionkowo-komorowy wspólny oraz fibroelastoza wsierdzia.

Choroby układu sercowo-naczyniowego mają wysoką korelację odnoście gatunku, np. u kotów dorosłych diagnozujemy najczęściej kardiomiopatię przerostową (HCM), natomiast u psów – kardiomiopatię rozstrzeniową (DCM). Do rzadziej występujących kardiomiopatii zaliczamy arytmogenną kardiomiopatię rozstrzeniową bokserów (ARVC).

U psów starszych (30% psów powyżej 13. roku życia) diagnozować będziemy wady nabyte, tj. choroby [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas