Operacyjne metody leczenia zerwania więzadła krzyżowego przedniego u psów – ich zastosowanie, wady, zalety oraz najczęstsze komplikacje. Część I
Kwalifikacja pacjenta
Sukces zabiegu TPLO zależny jest w dużym stopniu od odpowiedniego doboru pacjenta. W związku ze zwiększonym napięciem pooperacyjnym więzadła krzyżowego doogonowego przeciwwskazane jest wykonywanie tego zabiegu u pacjentów z uszkodzonym lub zerwanym wymienionym wyżej więzadłem. Wykonywanie TPLO u pacjentów z towarzyszącym nawykowym zwichnięciem rzepki pozwala na korekcję skrętną zdeformowanej piszczeli w nieznacznym stopniu.
TPLO wskazane jest do wykonania szczególnie u psów ras dużych i olbrzymich, ras predysponowanych do patologii więzadła krzyżowego przedniego oraz u pacjentów z stromym kątem nachylenia płaszczyzny piszczeli. Ostrożność należy zachować u pacjentów, u których mogą występować problemy z gojeniem (głównie pacjenci geriatryczni) oraz osłabionym układem odpornościowym (przewlekłe choroby metaboliczne, schorzenia endokrynologiczne, terapia immunosupresyjna) ze względu na zwiększone ryzyko zapalenia kości.
Powikłania
Częstość występowania powikłań u pacjentów leczonych metodą TPLO waha się od 14 do 28% (1, 2), przy czym częstość komplikacji wzrasta u psów, u których wykonywano zabieg na obu stawach kolanowych jednocześnie. Najczęstsze powikłania wymieniono w tab. 1. Warto zauważyć, że większość wymienionych powikłań możliwa jest do wyleczenia bez udziału kolejnej interwencji chirurgicznej.
Ryzyko infekcji lub problemów z gojeniem z tym związanych niweluje się, utrzymując wysoki standard higieny i aseptyki około- i śródzabiegowo oraz stosując [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
