Pierwsza pomoc dla przytomnych psów i kotów z oparzeniem termicznym
Transport pacjenta do kliniki
Chociaż przykrywanie poparzonego zwierzęcia kocem (na czas transportu do kliniki) może na pozór wydawać się paradoksalne, to należy pamiętać o tym, że zwierzęta, u których oparzenia pokrywają ponad 20% całkowitej powierzchni ciała (TBSA – total body surface area) (tab. 1), nie są w stanie utrzymać prawidłowej temperatury, przez co stają się niezwykle wrażliwe na wychłodzenie.
W przypadku oparzeń kończyn należy rozważyć możliwość transportu zwierzęcia z uniesionymi kończynami, co zmniejszy obrzęk uszkodzonych tkanek.
Według wytycznych Veterinary Committee on Trauma w przypadku gdy udzielenie natychmiastowej opieki lekarsko-weterynaryjnej poparzonemu zwierzęciu nie jest możliwe, a jego transport do kliniki będzie długotrwały, dopuszcza się zastosowanie na ranę preparatu z sulfadiazyną srebra, niepasteryzowanego miodu lub żelu aloesowego (5).
Po trzecie – odpowiednio postępować z pacjentem w warunkach klinicznych
Pacjenta, który uległ oparzeniu, traktuje się jak każdego pacjenta po urazie, czyli najpierw stosuje się u niego protokół postępowania zgodny z zasadami A, B, C (A – airway, B – breathing, C – circulation) bądź według nowych wytycznych: C, A, B, a następnie przeprowadza dokładne oględziny całego ciała. Z uwagi na to, że pacjenci z oparzeniami są [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
