Odmienny obraz chorobowy u psów i kotów w starszym wieku
Mnogość zmian organicznych i czynnościowych
U psów i kotów w wieku starszym wzajemna zależność anatomiczno-czynnościowa narządów i ich funkcjonowania dostrzegalna jest bardziej niż w wieku młodszym. Teoretycznie dobrze znane są te wzajemne relacje, np. oś sercowo-nerkowa, zespół trzustka-wątroba-dwunastica (triaditis) i inne, jednak statystyki wskazują, że u osobników młodszych diagnozowane są częściej pojedyncze choroby, precyzowane jako problem narządowy lub metaboliczny, który podlega celowanemu, zogniskowanemu i jednokierunkowemu leczeniu.
U zwierząt starszych obserwacje kliniczne wskazują, że istniejące objawy prowadzą do rozpoznania kilku chorób równocześnie, np. układu oddechowego i serca lub serca i nerek, lub układu ruchu i nerwowego. Na taką sytuację duży wpływ mają wspomniane wyżej zmniejszenie rezerw czynnościowych i brak możliwości obrony ze strony innych narządów, gdy „najsłabszy element” nie jest już w stanie samodzielnie funkcjonować. Wpływ może mieć również osłabienie odruchowej, nerwowo-hormonalnej samoregulacji wewnętrznej organizmu.
Wówczas anatomiczno-fizjologiczne zależności i wzajemna współpraca narządów ujawniają się dużo bardziej wyraźnie, co potwierdza fakt diagnozowania kilku chorób równolegle. Warto przy tym podkreślić, że obraz chorobowy jest wówczas mniej wyraźny niż podczas pojedynczych chorób narządowych i prezentuje objawy mało specyficzne, z reguły ograniczone do złego stanu ogólnego z osłabieniem serca, pogorszeniem jakości tętna, dusznością i odwodnieniem.
Działania niepożądane leków
Starszy wiek zwierząt sprzyja ukazywaniu się, częstszemu niż we wcześniejszych etapach [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
