Nowotwory okołoodbytowe

Gruczolak gruczołów okołoodbytowych (ang. hepatoid gland adenoma)

Gruczolaki i hiperplazję gruczołów hepatoidalnych najczęściej obserwuje się u starszych samców (> 8. roku życia), jednak nawet 25% przypadków zdarza się u suk. Co więcej, zmiany te mogą dotyczyć zarówno osobników wykastrowanych i niewykastrowanych. Cocker spaniele, buldogi angielskie, samojedy oraz beagle mogą chorować częściej. Guzki mają charakter łagodny i zazwyczaj są androgenozależne. U kotów nie opisano dotąd przypadków gruczolaków ani hiperplazji gruczołów hepatoidalnych.

Zmiany występują najczęściej w okolicy okołoodbytowej, ale mogą pojawiać się również w okolicy nasady ogona, napletka, tylnego obszaru brzucha, a czasem też w innych lokalizacjach. Mają postać guzków, które czasem pokryte są owrzodzeniami. Leczeniem z wyboru jest usunięcie chirurgiczne zmiany, a wykonana jednocześnie kastracja pozwala na ograniczenie powstawania nowych zmian w przyszłości. Rokowanie jest dobre (6).

Nabłoniaki gruczołów okołoodbytowych (ang. hepatoid gland epithelioma) pojawiają się szczególnie często u samców (zarówno kastrowanych, jak i niekastrowanych), w wieku 9-13 lat, u psów ras: australian cattle dog, samoyed, eskimo dog, siberian husky oraz chow chow (3).

Raki gruczołów okołoodbytowych (ang. hepatoid gland carcinoma), które stanowią poniżej 10% nowotworów gruczołów okołoodbytowych, pojawiają się u psów w wieku 9-13 lat, a niekastrowane samce oraz psy ras bluetick coonhound, owczarek belgijski, siberian husky, samoyed oraz alaskan malamute są predysponowane do rozwoju tego nowotworu (2, 6).

Rozpoznawanie

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas