Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w aspekcie pracy lekarza weterynarii
Lekarz weterynarii zobowiązany jest do przechowywania opisywanej dokumentacji przez 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku kalendarzowego następującego po roku, w którym dokonano ostatniego w niej wpisu.
Kiedy lekarz weterynarii sięga po środki lecznicze z tej grupy? Odpowiedź na postawione pytanie wydaje się prosta – w każdym przypadku, gdy wiedza medyczno-weterynaryjna oraz sztuka leczenia stwarzają konieczność lub możliwość stosowania takich preparatów. Najczęściej zatem są to przypadki znieczulenia zwierząt w celu przeprowadzenia zabiegów chirurgicznych lub zabiegów eutanazji.
Należy także wskazać, iż wzrost świadomości wśród posiadaczy zwierząt (szczególnie psów i kotów) dotyczący możliwości wspierania farmakologicznego terapii behawioralnej (w celu poprawy zachowania zwierząt) skutkuje coraz częstszymi ich wizytami w zakładach leczniczych dla zwierząt ze swoimi podopiecznymi. Preparatami z opisywanej grupy leczy się najczęściej u zwierząt objawy agresji na tle lękowym, społecznym, frustracji oraz bólowym, a także: przypadki agresji nadmiernej i utrwalonej, brak samokontroli, różne typy lęków, fobie, psychodermatozy, zaburzenia poznawcze oraz obsesyjno-kompulsywne. Przypisywane wówczas preparaty to leki stosowane pierwotnie tylko u ludzi, ale z powodu braku odpowiedników dla zwierząt stosowane z powodzeniem w weterynarii. Okres trwania leczenia przy użyciu tych środków jest zależny od typu zachowań niepożądanych, ich nasilenia i częstotliwości. Może on trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Preparaty należące od grupy omawianych leków, zgodnie z przepisami Prawa farmaceutycznego, należą do kategorii dostępności określonej jako Rp, czyli są wydawane jedynie z przepisu lekarza weterynarii. Wśród środków psychoaktywnych najczęściej przypisywanych w leczeniu zaburzeń zachowania u zwierząt należy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
