Nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w aspekcie pracy lekarza weterynarii

Zgodnie z definicją legalną, zawartą w Ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2016 r., poz. 823, 960, 1579), produktem leczniczym jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt, lub podawana w celu postawienia diagnozy, lub w celu przywrócenia, poprawienia czy modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne. Produktem leczniczym weterynaryjnym jest produkt leczniczy stosowany wyłącznie u zwierząt.

Jak wygląda obecnie w weterynarii sytuacja posiadania i obrotu przez lekarza środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi?

Jakie starania w myśl obowiązujących uregulowań musi podjąć lekarz weterynarii, aby we właściwy sposób, podczas świadczenia usług weterynaryjnych, mógł przepisywać, posiadać i stosować u zwierząt tego rodzaju środki?

Które z środków odurzających i substancji psychotropowych są dopuszczone prawnie do obrotu, w szeroko rozumianej medycynie weterynaryjnej?

I wreszcie, kiedy lekarz weterynarii może po nie sięgać oraz w jakich okolicznościach jest to zasadne?

Na te pytania autorzy niniejszego artykułu postarają się udzielić odpowiedzi, ukazując wskazaną problematykę, w odniesieniu do aktualnie obowiązujących przepisów prawa stanowionego w tym zakresie.

Lekarz weterynarii, wykonujący zawód w ramach praktyki zawodowej, ma prawo w świetle obowiązujących przepisów do posiadania i obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi. W myśl uregulowań Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas