Niezbędny i niebezpieczny: sekrety metabolizmu żelaza

Jakie parametry warto uwzględnić przy ocenie gospodarki żelazem? Zamiast bezrefleksyjnie koncentrować się wyłącznie na oznaczeniu stężenia żelaza w surowicy, warto sięgnąć po inne, bardziej wiarygodne wskaźniki, tzw. „członków żelaznego zespołu diagnostycznego”. To ich zestawienie pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy leżące u podstaw zaburzeń gospodarki żelazem (tab. 3).

• Morfologia krwi z rozmazem mikroskopowym – cennymi parametrami oceny są średnia objętość erytrocytu (MCV, ang. mean corpuscular volume) oraz wskaźnik anizocytozy (RDW, ang. red cell distribution width), który odzwierciedla zmienność wielkości erytrocytów (ryc. 2). W przypadku braku uwzględnienia RDW w wyniku badania istotne jest dokonanie oceny rozmazu mikroskopowego pod kątem obecności anizocytozy. We wczesnych stadiach niedokrwistości z niedoboru żelaza liczba erytrocytów (RBC, ang. red blood cells) może mieścić się w granicach wartości referencyjnych, a zmiany morfologiczne komórek mogą być subtelne lub niewidoczne. W miarę postępu niedoboru erytrocyty stają się coraz mniejsze (mikrocytowe) oraz mniej nasycone hemoglobiną (hipochromiczne). Anizocytoza jest szczególnie widoczna w początkowej fazie niedokrwistości [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję