Niezbędny i niebezpieczny: sekrety metabolizmu żelaza

Badania laboratoryjne oceniające gospodarkę żelaza

Diagnostyka zaburzeń gospodarki żelazem niestety nie należy do łatwych. Po pierwsze, pojedyncze parametry „żelazowe” mogą wprowadzać w błąd, a po drugie, zazwyczaj ograniczają dostęp do wiarygodnych wskaźników, takich jak stężenie ferrytyny. W większości przypadków zaburzenia gospodarki żelazem mają postać jego niedoboru. Kluczowe pytanie, jakie należy sobie zadać w procesie diagnostycznym, brzmi: jaki jest typ badanego niedoboru?

• Niedobór bezwzględny (absolutny) – organizm nie ma zapasów żelaza oraz nie może ich uzupełnić. Powodem jest zwiększone zapotrzebowanie (okres wzrostu, ciąży, nasilona erytropoeza), problemy z wchłanianiem (stan po resekcji jelita, zapalenie żołądka) lub utrata krwi (przez przewód pokarmowy, układ oddechowy, drogi rodne czy na skutek urazu). Dietetyczny niedobór żelaza występuje rzadko, pod warunkiem stosowania zbilansowanej diety bogatej w żelazo pochodzenia hemowego (produkty mięsne).
• Niedobór funkcjonalny (czynnościowym) – w tym przypadku organizm posiada zapasy żelaza, jednak komórki nie są w stanie ich wykorzystać. Najczęściej przyczyną takiego stanu jest infekcja i związana z nią odpowiedź immunologiczna, w tym zwiększone wydzielanie cytokin prozapalnych oraz hepcydyny – hormonu kluczowego dla regulacji metabolizmu żelaza.

Powszechnie dostępne i niedrogie badanie, jakim jest analiza stężenia żelaza w surowicy, zazwyczaj okazuje się niewystarczające do postawienia trafnej diagnozy. Co więcej, szereg czynników zakłócających może prowadzić do błędnych wyników i nieprawidłowych wniosków klinicznych. Dlaczego wynik tego badania jest tak podatny na zakłócenia? Mają na [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję