Nieswoiste zapalenie jelit – aktualny problem w gastroenterologii kotów
Antybiotyki
Antybiotyki stosuje się w terapii nieswoistego zapalenia jelit o nieznacznym stopniu zaawansowania lub w przypadku, gdy chory kot częściowo zareagował na leczenie dietetyczne. Wśród antybiotyków stosowanych w terapii nieswoistego zapalenia jelit u kotów lekiem pierwszego wyboru powinien być metronidazol. Spektrum działania tego leku obejmuje działanie: bakteriobójcze (w tym również działa na bakterie beztlenowe), przeciwpierwotniacze oraz immunomodulujące. Metronidazol należy stosować przez okres 2-3 tygodni i następnie po uzyskaniu poprawy dawkę leku należy zmniejszać w odstępach 2-tygodniowych o ok. 25%, aż do całkowitego zaprzestania jego podawania. W leczeniu IBD metronidazol może być podawany w połączeniu z glikokortykosteroidami i azatiopryną. Objawy uboczne stosowania metronidazolu obejmują: utratę apetytu, nadmierne ślinienie, wymioty, niezborność, oczopląs oraz drgawki (8, 9, 10, 16, 20).
Innymi antybiotykami stosowanymi w leczeniu nieswoistego zapalenia jelit są: tylozyna, oksytetracyklina lub doksycyklina. W przypadku stosowania doksycykliny należy pamiętać, aby po jej podaniu natychmiast napoić kota wodą. Podanie wody spowoduje, że tabletka antybiotyku szybciej dostanie się do żołądka. W przypadku dłuższego zalegania doksycykliny w przełyku może rozwinąć się silny stan zapalny, którego konsekwencją może być zwężenie przełyku (7, 10, 20).
Leki immunosupresyjne i przeciwnowotworowe
Cytostatyki stosowane są u terapii nieswoistego zapalenia jelit znacznego stopnia w przypadku, gdy leczenie glikokortykosteroidami nie przyniosło efektu. Wśród tych leków u kotów z IBD najczęściej stosowany jest chlorambucil. Jego mechanizm działania polega na zmianie syntezy DNA i [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
