Nieswoiste zapalenie jelit – aktualny problem w gastroenterologii kotów
Nieswoiste zapalenie jelit po raz pierwszy zostało rozpoznane u kotów w latach 70. ubiegłego wieku. Jednak mimo upływu wielu lat choroba ta nadal jest zburzeniem budzącym duże kontrowersje w aspekcie etiologii, postępowania diagnostycznego oraz leczenia (15, 20).
Pod pojęciem nieswoistego zapalenia jelit (syn. idiopatyczne zapalenie jelit, ang. inflammatory bowel disease – IBD) rozumie się grupę chorób charakteryzujących się występowaniem przewlekłych i/lub nawracających objawów ze strony przewodu pokarmowego o nieustalonej przyczynie. Choroba ta jest związana z obecnością zmian histopatologicznych w blaszce właściwej błony śluzowej przewodu pokarmowego w postaci nacieków zapalnych składających się najczęściej z limfocytów i komórek plazmatycznych. Natomiast rzadziej w wyżej wymienionym nasieku zapalnym dominującą populacją komórek są granulocyty kwasochłonne lub granulocyty obojętnochłonne (7, 10, 12 ,13, 20).
Podział nieswoistego zapalenia jelit u kotów
Kryteria podziału nieswoistego zapalenia jelit u kotów obejmują rodzaj nasieku zapalnego oraz umiejscowienie zmian zapalnych w przewodzie pokarmowym.
Biorąc pod uwagę dominującą populację komórek nacieku zapalnego, nieswoiste zapalenie jelit u kotów dzieli się na: limfocytarno-plazmocytarne zapalenie jelit, eozynofilowe zapalenie jelit oraz neutrofilowe zapalenie jelit.
- Limfocytarno-plazmocytarne zapalenie jelit charakteryzuje się powstawaniem w blaszce właściwej błony śluzowej przewodu pokarmowego nacieków zapalnych, których dominującą populacją są limfocyty i komórki plazmatyczne. Jest to najczęstszy rodzaj nieswoistego zapalenia jelit u kotów, którego częstość występowania szacuje się na ok. 70% przypadków.
[...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





