Niedoczynność kory nadnerczy u psów okiem praktyka
Wtórna niedoczynność kory nadnerczy
Wtórna niedoczynność kory nadnerczy wynika z niewystarczającej produkcji hormonu adrenokortykotropowego ACTH (ang. adrenocorticotropic hormone) przez przysadkę. Statystycznie to zaledwie 2-4% wszystkich przypadków niedoczynności kory nadnerczy (5). Zaburzenie to wynika z problemu obejmującego przysadkę, takiego jak: uraz, nowotwór, zapalenie, zakażenie, zaburzenie ukrwienia albo choroba wrodzona. Następnie, wtórnie do problemu związanego z przysadką, dochodzi do zaniku warstw środkowej i wewnętrznej kory nadnerczy, co skutkuje w pierwszej kolejności niedoborem wyłącznie kortyzolu. Najczęstszą przyczyną wtórnej niedoczynności kory nadnerczy jest podaż glikokortykosteroidów lub progestagenów z nagłym jego odstawieniem (jatrogenna niedoczynność kory nadnerczy). Pomiar endogennego ACTH w takich przypadkach ma kluczowe znaczenie dla potwierdzenia i doprecyzowania rozpoznania (6).
Trzeciorzędowa niedoczynność kory nadnerczy
Podejrzewa się, że u psów może występować trzeciorzędowa niedoczynność kory nadnerczy, wynikająca z niewystarczającej sekrecji kortykoliberyny (CRH) przez podwzgórze, jednak nie została jeszcze ona udokumentowana w medycynie weterynaryjnej. Skutkuje ona upośledzeniem produkcji ACTH oraz kortyzolu (6).
Wtórna i trzeciorzędowa niedoczynność kory nadnerczy są trudne do rozróżnienia, więc stosuje się termin ośrodkowa (centralna) niedoczynność kory nadnerczy.
Predyspozycje rasowe
Okazuje się, że w przypadku choroby Addisona występuje znacząca komponenta genetyczna. Do ras, u których częściej wykrywano niedoczynność kory nadnerczy, należą: airedale terrier, basset, bearded collie, berneński pies pasterski, border collie, dog niemiecki, gryfonik brukselski, leonberger, pointer, pudel [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
