Nerczaki rdzenia kręgowego – rzadki nowotwór młodych psów. Objawy, rozpoznanie oraz postępowanie terapeutyczne – opis przypadku
Opis przypadku
Do pracowni neurologicznej Katedry Chorób Wewnętrznych z Kliniką Koni, Psów i Kotów Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu trafiła 7-miesięczna suczka rasy samojed z objawami postępującego niedowładu kończyn miednicznych. Z wywiadu uzyskano informację, że objawy pojawiły się 3 miesiące wcześniej po spacerze, podczas którego w trakcie zabawy inny, znacznie większy pies skoczył na sukę. Początkowo objawy niedowładu dotyczyły tylko prawej tylnej kończyny. U lekarza weterynarii pierwszego kontaktu wykonano RTG kończyn miednicznych, wykluczając zmiany pourazowe lub wrodzone stawów. Zaordynowano cimikoksyb na kilka dni, co jednak nie przyniosło poprawy. Objawy nasilały się, pies zaczął mieć problemy z utrzymywaniem pozycji stojącej, przy szybszym chodzie często upadał na tył. Nie stwierdzono jednak żadnych objawów bólowych, a samopoczucie oraz aktywność właściciel oceniał na niezmienione. Suczka była regularnie szczepiona i odrobaczana. Inne szczeniaki z miotu rozwijały się prawidłowo.
W badaniu neurologicznym stwierdzono prawidłową świadomość oraz zachowanie. Występowały niezborność z niedowładem kończyn miednicznych oraz zaburzenia propriocepcji, które były widoczne w reakcjach pozycjonowania, taczkowania oraz skakania. Odruchy rdzeniowe w kończynach piersiowych były prawidłowe, w kończynach miednicznych wzmożone, czucie bólu głębokiego zachowane. Odruch mięśnia podskórnego był silnie osłabiony doogonowo od wysokości jedenastego kręgu piersiowego. Podczas omacywania kręgosłupa nie stwierdzono bolesności. Badanie nerwów czaszkowych nie wykazało żadnych nieprawidłowości. Na podstawie badania neurologicznego wskazano lokalizację uszkodzenia rdzenia kręgowego Th3-L3.
Rozpoznanie różnicowe
W diagnostyce różnicowej powoli rozwijającej się, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
