Nadczynność tarczycy – najczęstsza endokrynopatia kotów. Przypadek kliniczny
Rozpoznanie różnicowe przy typowym obrazie chorobowym z reguły nie nastręcza znaczących problemów. Należy wykluczyć: zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki, chłoniaka, cukrzycę czy – w przypadku utrzymujących się zaburzeń elektrolitowych – hiperaldosteronizm, który może występować jako choroba współistniejąca (1, 4).
Istnieją trzy podstawowe metody leczenia nadczynności tarczycy u kotów:
- farmakoterapia lekami tyreostatycznymi,
- terapia jodem radioaktywnym
- oraz chirurgiczne usunięcie tarczycy – tyroidektomia.
Z uwagi na względną łatwość przeprowadzenia, stosunkowo niewielki koszt dla właściciela oraz wysoką dostępność dla większości lekarzy (5) terapią z wyboru jest leczenie metimazolem. Lek ten jest pochodną imidazolu, której działanie poprzez inhibicję peroksydazy tarczycowej (TPO) hamuje wydzielanie hormonów tarczycy. TPO odpowiada za jodowanie reszt tyrozyny, a także za sprzęganie powstałych metabolitów jodotyroniny.
Metimazol zwykle jest podawany w postaci doustnej, jednakże u niektórych kotów, zwłaszcza wykazujących nietolerancję leku. Można stosować go w postaci naskórnej, która jest niestety niedostępna w Polsce.
Przy podawaniu leków w postaci doustnej w literaturze podawane są rozmaite schematy (1, 2, 5): od 5 mg/kg m.c. 3 razy dziennie, przez 2,5 mg/kg m.c. co 12 godzin do 1,25 mg/kg m.c. w dwóch podaniach. W przypadku nietolerancji leku przez pacjenta w wybranej dawce zalecana jest próba zmniejszenia dawki [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
