Na straży komfortu życia pacjentów geriatrycznych- rozmowa z lek. wet. Karoliną Wrześniewską
W jakich aspektach każdy lekarz może pomóc pacjentowi geriatrycznemu, który trafia do lecznicy?
Lekarz weterynarii mający przed sobą zwierzę starsze, 7+, powinien traktować je jako reprezentanta „grupy ryzyka”. Dla takich zwierząt jest opracowany program ochronny Senior, który polega na tym, by badać zwierzęta zdrowe 2 razy w roku, i zakładając, że wszystko jest w porządku, przekazywać właścicielom zalecenia dotyczące żywienia, ruchu i właściwej profilaktyki. Każdy z tych elementów jest już dziś dobrze opracowany naukowo i stanowi temat oddzielnych artykułów dla lekarzy praktyków. Są to swoiste zalecenia, które, uwzględniając zmiany w fizjologii starszego wieku, dostosowują te elementy do możliwości zwierząt. Świadomi właściciele wiedzą już, że karma typu Senior różni się składem ilościowym i jakościowym od karm dla zwierząt w wieku młodym i średnim oraz to, że wydolność oddechowo-krążeniowa oraz ruchowa jest inna niż w latach wcześniejszych. Zatem lekarze weterynarii winni „stać na straży” przestrzegania tych zaleceń, bo mogą one w istotny sposób wpłynąć na wydłużenie okresu dobrej jakości życia zwierząt i opóźnić występowanie chorób.
Jak powinna wyglądać każda wizyta pacjenta geriatrycznego w gabinecie. Czy są jakieś etapy badania, których nie można pominąć?
Lepiej mówić o wizycie zwierzęcia starszego, 7+, zakładając, że jest on zdrowy. Taka wizyta w swoim scenariuszu nie różni się od klasycznej wizyty gabinetowej. Zwierzę jak zawsze należy zbadać, wykonując pełne fizykalne badanie kliniczne. Z uwagi na wynikającą z wieku przynależność do „grupy ryzyka” należy poinformować [...]
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
