Mikro-/nanoplastik – nowe zagrożenie w rozrodzie (nie tylko) bydła
Wpływ mikro-/nanoplastiku na wystąpienie i rozwój ciąży u ssaków
Okres zarodkowy
Szanse na wystąpienie ciąży przy wszechobecnym MNP ze względu na opisane powyżej zaburzenia w układach rozrodczych samców i samic są niższe. Zapłodnienie nie zmniejsza ryzyka uszkodzenia zarodka w związku z zanieczyszczeniem MNP. Wykazano doświadczalnie, że cząsteczki polistyrenu mogą uszkadzać osłonkę przejrzystą bydlęcego oocytu, jak również wczesnego zarodka (42). Ekspozycja wczesnych zarodków bydlęcych na BPA zmniejszała częstotliwość występowania blastocyst i odsetek zarodków o jakości nadającej się do transferu (49). Badanie to potwierdza, że nawet krótkotrwały wpływ MNP może przełożyć się na daleko idące konsekwencje w życiu zarodkowym. Badania na myszach potwierdzają te opisane na zarodkach bydlęcych. Ciężarne myszy poddane wyższym stężeniom MNP wykazywały zwiększony odsetek absorpcji zarodków. Cząsteczki MNP upośledzają rozwój trofoblastu. Jednakże według badań główny aspekt toksyczności MNP na zarodek jest nadal związany ze stresem oksydacyjnym, zaburzeniami metabolicznymi oraz immunologicznymi (1). Badania na gryzoniach wykazały, że narażenie na MNP powoduje opóźnienie wzrostu zarodków, a w układzie rozrodczym – niedorozwój jąder prowadzący u osobników potomnych do zaburzeń spermatogenezy oraz wnętrostwa (4, 48). Wykazano ponadto, że upośledzenie funkcji rozrodczych potomstwa może przekraczać granicę jednego pokolenia (2). Inne badania udowodniły, że MNP wnikający do organizmu przez układ pokarmowy ma znacznie poważniejsze konsekwencje dla potomstwa niż ten, który do organizmu trafił na drodze inhalacji (50, 51). Może to być konsekwencją wnikania przez płuca mniejszych niż przez jelita cząstek MNP.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
