Metody anestezji i monitoringu parametrów życiowych podczas badań TK i MRI

Monitoring parametrów życiowych

EKG (elektrokardiografia), czyli monitorowanie rytmu serca, jest kluczowe podczas badań obrazowych, szczególnie w przypadku znieczulenia ogólnego. Używa się tutaj elektrod EKG, które pozwalają na ciągłe monitorowanie pracy serca pacjenta. Regularne monitorowanie rytmu serca umożliwia wczesne wykrycie arytmii, bradykardii lub tachykardii oraz bloków przedsionkowo-komorowych, co jest kluczowe dla odpowiedniego zarządzania stanem pacjenta.

Pulsoksymetria jest nieinwazyjną metodą monitorowania saturacji (SpO₂), czyli wysycenia hemoglobiny krwi tętniczej tlenem oraz tętna. Umożliwia to szybkie wykrycie niedotlenienia oraz innych zaburzeń oddechowych, takich jak hipowentylacja, bezdech, oraz nagłe spadki ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi, które mogą wskazywać na problemy z wymianą gazową lub krążeniem:

• hipowentylacja: gdy oddechy stają się płytsze i rzadsze, pulsoksymetr może wskazać spadek SpO₂, co sygnalizuje niewystarczającą wentylację,
• bezdech – brak oddechów prowadzi do gwałtownego spadku saturacji, co jest natychmiast wykrywane przez pulsoksymetr,
• zatorowość płucna: może prowadzić do nagłego niedotlenienia, które zostanie szybko zauważone dzięki zmianom w saturacji,
• problemy z perfuzją: niskie wartości SpO₂ mogą również wskazywać na zmniejszoną perfuzję tkanek, co jest związane z zaburzeniami krążeniowymi.

Czujniki pulsoksymetryczne umieszcza się na obwodowych częściach ciała, takich jak język, ucho lub ogon, po wcześniejszym wygoleniu sierści, w zależności od gatunku i wielkości zwierzęcia.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas