Leptospiroza psów. Szczepić czy nie szczepić? – oto jest pytanie
Przegląd rejestrów szczepionek dostępnych na rynku w Polsce wskazuje, że antygeny serogrupy Australis występują wyłącznie w szczepionkach czterowalentnych (tab. 1). Hipotetycznie, szczepionki zawierające dodatkowo antygeny grupy Sejroe oraz Pomona mogłyby być bardziej dopasowane do warunków panujących w Polsce. Teza ta wymaga jednak potwierdzenia w badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych w populacji psów na terenie kraju.
Wątpliwości dotyczące szczepień i ryzyko niepożądanych odczynów poszczepiennych
Niektóre badania sugerują, że możliwe jest występowanie odporności krzyżowej między serogrupami (32). Ważną kwestią jest więc prowadzenie szczepień przypominających w odpowiednim terminie. Autorki uważają, że coroczne szczepienia przypominające przeciwko leptospirozie byłyby stosowane powszechniej, gdyby na polskim rynku była dostępna szczepionka PiL4/R (np. Versican Plus Pi/L4R zarejestrowany w UE). Właściciele psów, zgłaszając się corocznie na obowiązkowe szczepienie przeciwko wściekliźnie, nie zawsze chcą jednocześnie szczepić psa „na wszystko” − zwłaszcza że szczepienia podstawowe, tj. nosówka, choroba Rubartha, parwowiroza, powinny być wykonywane w odstępach nie krótszych niż trzy lata. Dla części właścicieli ponowna wizyta w innym terminie, w celu podania przypominającej dawki szczepionki przeciw chorobie nieobowiązkowej, bywa problematyczna.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
