Leptospiroza psów. Szczepić czy nie szczepić? – oto jest pytanie

Zarys choroby

Etiologia i patogeneza

Leptospiroza to choroba bakteryjna wywołana przez ruchliwe krętki z rodzaju Leptospira. Zakażenie może dotyczyć wielu gatunków zwierząt, a także ludzi. Klasyczne rozróżnianie serowarów opierało się głównie na badaniach serologicznych. Serotypy o podobnym profilu antygenowym grupowano w tzw. serogrupy. Obecnie wyróżnia się ponad 250 patogennych serotypów, pogrupowanych w 24 serogrupy. Wykorzystanie nowoczesnych technik molekularnych umożliwiło wyodrębnienie 20 gatunków Leptospira, z których dziewięć jest uznawanych za zdolne do wywołania choroby (1-5).

Leptospiry występują zarówno w środowisku miejskim, jak i wiejskim, a do zakażenia dochodzi przez kontakt z moczem zwierząt lub zanieczyszczoną nim wodą. Krętki mogą przetrwać w wodzie nawet kilka tygodni, szczególnie w ciepłych warunkach. Przedostają się do organizmu przez uszkodzoną skórę lub nieuszkodzone błony śluzowe, a następnie wraz z krwią rozprzestrzeniają się po całym ustroju. Bezobjawowi nosiciele są ważnym rezerwuarem tych bakterii, które w ich organizmach lokalizują się w nerkach, a następnie są wydalane z moczem, zanieczyszczając środowisko. Psy są głównym rezerwuarem serotypu Canicola, jednak mogą być również nosicielami innych serotypów, podobnie jak: ludzie, zwierzęta gospodarskie, zwierzęta dziko żyjące, w tym gryzonie, łasicowate, lisy oraz jeże (2, 6-12).

W klimacie umiarkowanym występowanie leptospirozy wykazuje sezonowość związaną z wyższą temperaturą otoczenia oraz częstszymi opadami. Dlatego najwięcej przypadków jest notowanych między majem a październikiem (13).

Objawy

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas