Leki stosowane w terapii chorób wątroby u psów i kotów – vademecum lekarza praktyka
Leki chelatujące miedź
Związki chelatujące miedź stosowane są w terapii przewlekłego zapalenia wątroby wywołanego spichrzaniem miedzi w tym narządzie. Choroba ta występuje głównie u psów ras predysponowanych. Należy pamiętać, że do spichrzania miedzi może również dochodzić wtórnie, w przebiegu zapalenia narządu. Prawidłowe stężenie miedzi w komórkach wątrobowych u psów jest wielokrotnie wyższe niż w przypadku ludzi i wynosi do 400 mg/kg w suchej masie wątroby (dwl).
U zwierząt z zapaleniem wątroby wywołanym spichrzaniem miedzi wartości tego pierwiastka osiągają zwykle 800-10 000 mg/kg dwl. We wczesnych stadiach spichrzania miedzi (400-600 mg/kg dwl) w miąższu wątroby zaleca się stosowanie diety o niskim jej stężeniu, a w przypadkach zaawansowanego spichrzania niezbędne jest stosowanie leków chelatujących (7).
D-penicilamina (DPA) jest najczęściej stosowanym w praktyce weterynaryjnej lekiem chelatującym miedź. Jest ona rozpuszczalnym produktem degradacji penicyliny, wydalanym przez nerki (7, 8). Ma zdolność wiązania wielu metali, m.in.: miedzi, rtęci, żelaza, ołowiu i cynku. Związane w ten sposób metale usuwane są z moczem. Dodatkowo DPA ma w pewnym zakresie działanie immunomodulujące oraz ogranicza włóknienie miąższu wątroby związane ze stanem zapalnym (7, 8).
Dzieje się tak, ponieważ DPA ogranicza sieciowanie kolagenu, przez co staje się on bardziej podatny na degradację (15). Ze względu na wysokie dawki (patrz tab. 1) DPA stosowane w leczeniu spichrzania miedzi, u niektórych leczonych nią psów mogą występować objawy uboczne. Należą do nich przede wszystkim zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (brak apetytu, mdłości, wymioty) oraz osłabienie samopoczucia (7, 15).
Ze względu na fakt, że DPA chelatuje nie tylko miedź, istotne jest, aby lek podawać [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
