Leiszmanioza psów – przegląd piśmiennictwa i obserwacje własne

Opis przypadku

Obserwacjami objęto psa, samca, rasy leonberger w wieku 4 lat. Zwierzę zgłoszono do kliniki weterynaryjnej z objawami trudno gojących się ran/owrzodzeń na dystalnych częściach kończyn – opuszkach palcowych. Zmianom tym towarzyszyły trudności w chodzie oraz apatia. Pies był żywiony komercyjną karmą dla zwierząt, regularnie był poddawany profilaktyce przeciwko ektopasożytom, pasożytom wewnętrznym oraz szczepieniom przeciwko chorobom zakaźnym. Przed pięcioma miesiącami pies powrócił z Grecji, gdzie właściciele zwierzęcia spędzali urlop.

Początkowo właściciele zwierzęcia samodzielnie przemywali rany preparatami odkażającymi (rivanol), jednak bez rezultatu. Rany uległy zaognieniu i powiększeniu (ryc. 1), w związku z czym pies został skierowany na konsultację do kliniki weterynaryjnej. W czasie pierwszej wizyty od pacjenta pobrano krew do badań hematologicznych i biochemicznych, a także wymazy z ran do badań bakteriologicznych. Badaniem hematologicznym stwierdzono obniżoną wartość hematokrytu (32,5%), obniżone stężenie hemoglobiny (11,7g/dL) oraz trombocytopenię (90 x 10⁹/l) (tab. 1). Badaniem biochemicznym surowicy stwierdzono podwyższone stężenie białka całkowitego (91 g/L), wzrost aktywności aminotransferazy asparaginowej (79 u/L) oraz wzrost stężenia białka C-reaktywnego (CRP) (68,9 mg/L) (tab. 2). Badaniem bakteriologicznym w posiewach z wymazów pobranych z ran stwierdzono jedynie obecność flory saprofitycznej (gronkowce oraz grzyby Micrococcus).

Ponieważ wyniki badań hematologicznych nasuwały podejrzenie chorób wektorowych, u pacjenta wykonano badania molekularne (PCR) w kierunku babeszjozy, boreliozy, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas