Leczenie kardiomiopatii przerostowej i niewydolności serca u kotów

Pozostałe leki i grupy leków

Leki antyarytmiczne

Zaburzenia rytmu

Zaburzenia komorowe i nadkomorowe są powszechnym zjawiskiem zarówno w fazie bezobjawowej choroby (B₁ i B₂), jak i objawowej (C i D).

Leczenie arytmii komorowych opiera się najczęściej na podawaniu leków antyarytmicznych klasy 2 lub 3, lekami z wyboru są odpowiednio atenolol (6,25 mg/kg m.c. q12h) oraz sotalol (wg różnych źródeł 10-20 mg/kota q12h lub 1-2 mg/kg m.c. q12 h) (6, 14).

Arytmie nadkomorowe – najczęściej w postaci migotania przedsionków – obserwowane są zazwyczaj w zaawansowanych stadiach choroby (5). W sytuacji, gdy tachyarytmia jest źle tolerowana, zaleca się stosowanie diltiazemu, atenololu lub sotalolu (14). Wymienione leki osłabiają funkcję skurczową i rozkurczową lewej komory, a także funkcję skurczową lewego przedsionka (8, 20). Z tego powodu należy z dużą ostrożnością dobierać terapię antyarytmiczną, szczególnie u pacjentów z zaawansowaną kardiomiopatią przerostową, obecnością dysfunkcji skurczowej, wysokim ryzykiem rozwoju zastoinowej niewydolności serca czy zatorowości tętniczej.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas