Leczenie kardiomiopatii przerostowej i niewydolności serca u kotów
Leczenie fazy objawowej – lewokomorowa niewydolność serca, epizod tromboembolizmu – stadium Ca
Kardiomiopatia przerostowa cechuje się długą fazą asymptomatyczną, przez co wiele kotów jest diagnozowanych dopiero po wystąpieniu objawów związanych z lewokomorową niewydolnością serca – duszności, przyspieszonego oddechu – czy z epizodem ATE (zatorowości tętniczej) – najczęściej występuje paraliż kończyn tylnych.
Leczenie kardiogennego obrzęku płuc
Leczeniem z wyboru jest podawanie leków moczopędnych: dożylna podaż furosemidu w postaci wielokrotnych bolusów w dawce od 1 do 2 mg/kg m.c., z możliwością zwiększania dawki w razie braku efektu do 3-6 mg/kg m.c. (11) lub wlewu o stałej szybkości w dawce 0,5-1 mg/kg m.c./h (17).
Dodatkowo takich pacjentów poddaje się tlenoterapii oraz najczęściej uspokojeniu farmakologicznemu (np. za pomocą butorfanolu) (14).
W przypadku wysięku opłucnowego zaleca się wykonanie torakocentezy.
W momencie wystąpienia objawów niskiego rzutu – niedociśnienia, hipotermii, bradykardii i przy jednoczesnym braku istotnego zawężania drogi odpływu z lewej komory – można rozważyć leczenie pimobendanem (dawkowanie 0,625 do 1,25 mg/kota q12 h) (14).
Pacjenci z kardiogennym obrzękiem płuc na tle kardiomiopatii przerostowej posiadają cechy powiększenia lewego przedsionka i z tego względu zaleca się profilaktyczne włączenie leków przeciwzakrzepowych (klopidogrel).
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
