Leczenie kardiomiopatii przerostowej i niewydolności serca u kotów

Dynamiczna obstrukcja drogi odpływu z lewej komory (DLVOTO, ang. dynamic left ventricular outflow tract obstruction)

Zjawisko DLVOTO nie jest czynnikiem złym prognostycznie u kotów, w przeciwieństwie do tego, co jest obserwowane u ludzi z HCM (18). Z tego powodu dyskusyjna staje się decyzja o rozpoczęciu terapii lekami z grupy beta-blokerów w celu zmniejszenia gradientu przepływu przez drogę odpływu z lewej komory (głównie poprzez zmniejszenie natężenia ruchu płatka przedniego w stronę przegrody – SAM, ang. systolic anterior motion). Stopień DLVOTO pogarsza się w sytuacji stresu, np. podczas badania echokardiograficznego, a poprawia się w sytuacji odpoczynku i snu – czyli w praktyce w ok. 75% czasu życia kota (3). Dlatego jeśli kot jest niewychodzący, a samo podawanie leku jest sytuacją stresującą, to nie zaleca się rozpoczynania terapii. Inaczej w przypadku kota, który może doświadczać sytuacji stresowych w domu lub jest zwierzęciem wychodzącym, przez co może np. wdać się w walkę z innymi zwierzętami. Dlatego jeśli podawanie leku jest stosunkowe łatwe, konsekwentne i bezstresowe, to w przypadku ciężkiego SAM/DLVOTO > 5 m/s zaleca się rozpoczęcie terapii atenololem w dawce 6,25 mg/kg m.c. q12 h (14).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas