Leczenie chirurgiczne wrodzonego zespolenia wrotno-obocznego
Reakcja wątroby na wykonany zabieg chirurgiczny
Po skutecznym zamknięciu zespolenia wątroba podejmuje prawidłową funkcję u większości psów. W oparciu o badanie kliniczne oraz opinię właściciela obserwuje się ustąpienie objawów. W krótkim czasie masa wątroby ulega zwiększeniu, co można zobrazować za pomocą tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego (Kummeling i wsp., 2010; Stieger i wsp., 2007).
Funkcje wątroby, które zwykle ulegają poprawie, ocenianie są również na podstawie badań biochemicznych łącznie z oznaczeniem poziomu amoniaku oraz dynamicznym badaniem kwasów żółciowych (Hunt i Hughes, 1999; Hunt i wsp., 2004; Lawrence i wsp., 1992; Lee i wsp., 2006). Znacznej poprawie ulega stan kliniczny psów.
Reakcja unaczynienia wrotnego wątroby
Inną stosowaną procedurą przy zabiegu korekcji zespolenia jest śródoperacyjna portowenografia krezkowa (Lee i wsp., 2006; White i wsp., 2003). Żyła krezkowa jest kateteryzowana w celu umożliwienia iniekcji kontrastu do systemu wrotnego. Badanie kontrastowe jest monitorowane i zapisywane śródoperacyjnie przy użyciu fluoroskopii. Stosowanie portowenografii pozwala na identyfikację zmienionego naczynia oraz na ocenę wewnątrzwątrobowego unaczynienia wrotnego. Psy z dobrze rozwiniętym unaczynieniem wątroby dużo lepiej tolerują całkowitą okluzję podczas zabiegu (Lee i wsp., 2006).
Wybór techniki atenuacji
Poniżej opisano kilka technik operacyjnych stosowanych w celu chirurgicznej atenuacji zespoleń wrotno-obocznych. Przeprowadzono badania, których celem było porównanie długotrwałych oraz krótkotrwałych wyników procedur terapeutycznych u psów. Wnioski płynące z przeprowadzonych badań [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





