Leczenie 30 przypadków deformacji kątowych przedramienia i podudzia u psów przy użyciu zewnętrznych stabilizatorów kołowych
W 14 przypadkach leczoną kończyną była prawa kończyna przednia, w 13 przypadkach lewa kończyna przednia, w dwóch przypadkach prawa kończyna tylna i w jednym przypadku lewa kończyna tylna. Średnia koślawość wynosiła 22,7° (zakres: 10-42°, mediana: 21°). Szpotawość miała miejsce w dwóch przypadkach (przypadki 16 i 26, z odpowiednio 40° i 10°). Średnia deformacja supinatus (skrętna na stronę doboczną) wynosiła 39,4° (zakres: 15-75°, mediana: 35°). Średnia deformacja procurvatus (dogłowowa) wynosiła 28,8° (zakres: 13-53°, mediana: 30°). Deformacja recurvatus (doogonowa) była obecna tylko w jednym przypadku (przypadek 16) i była powiązana ze skróceniem segmentu promieniowo-łokciowego, koślawością nadgarstka i pes supinatus. Deformacji pronatus (skrętna do przyśrodka) nie zdiagnozowano w tej serii przypadków. Średnie skrócenie leczonej kończyny wynosiło 16,4 mm (zakres: 1-45, mediana: 14 mm). W 27 procedurach deformację skorygowano z użyciem stabilizatora Small Bone Fixator (Hoffman sas, Monza, Włochy), a w trzech Universal I System (Ad Maiora, Cavriago, Włochy). Konstrukcje ram podsumowano w tab. 2.

Legenda: RS = prawa strona, LS = lewa strona
Procedura chirurgiczna
Osteotomię wykonano w 18 przypadkach w obydwu kościach – w kości promieniowej i łokciowej, w ośmiu przypadkach w kości promieniowej oraz w trzech przypadkach w kości piszczelowej i strzałkowej. W przypadku piątym techniką zastosowaną podczas pierwszego zabiegu była progresywna korekcja deformacji za pomocą techniki dystrakcji trzonu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





