Leczenie 30 przypadków deformacji kątowych przedramienia i podudzia u psów przy użyciu zewnętrznych stabilizatorów kołowych

Pooperacyjne badanie kliniczne i radiograficzne

Kliniczną ocenę PO planowano co 3-4 dni w bezpośrednim okresie PO, a następnie zgodnie z oczekiwaniami. Klinicznie dokonywano oceny estetyki kończyny i oceniano oznaki potencjalnych powikłań. Obrazy radiograficzne obejmowały projekcje ML oraz Cr-Cd lub Cd-Cr. Radiogramy oceniano pod względem kątowania i długości kończyny, jakości regeneratu i wielkości zregenerowanej kości, jak również wczesnych oznak obluzowania implantu lub infekcji kości. Zasadniczo w miejscu osteotomii planowano dystrakcję 1,0 mm dziennie. Na podstawie jakości regeneratu decydowano, czy tempo powinno być takie samo, zmniejszone czy też zwiększone.

Powikłania

Powikłania uznawano za niewielkie, jeśli udało się je opanować bez dodatkowych procedur w znieczuleniu ogólnym i jeśli opóźniały one przebieg leczenia, nie wpływając na jego oczekiwany rezultat. Powikłania uznawano za poważne, jeśli wymagały dodatkowych procedur lub znacznej modyfikacji ram w znieczuleniu ogólnym oraz jeśli miały negatywny wpływ na oczekiwany rezultat.

Usuwanie ramy

Ramę usuwano w sedacji lub znieczuleniu ogólnym z chwilą wygojenia miejsca osteotomii albo konsolidacji regeneratu. Podczas tej samej sesji wykonywano radiogramy operowanej kończyny przed usunięciem ramy i po nim. Po usunięciu ramy nie zalecano rutynowo zewnętrznej koaptacji.

Ocena rezultatów

Oceniano gojenie się kości, a wyniki radiograficzne klasyfikowano jako:

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas