Łatwa interpretacja wyników – które parametry chemii klinicznej mają sens u małych ssaków?

Metabolizm nerkowy

Stężenia mocznika i kreatyniny są uważane za wiarygodne parametry nerkowe u małych ssaków. Dostępne dane dotyczące pomiaru SDMA (symetryczna dimetyloarginina) u małych ssaków są obecnie nadal zbyt ograniczone.

U mięsożernych lub owadożernych małych ssaków stężenie mocznika jest podobne jak u psów i kotów, zależne od spożycia pokarmu (pokarm bogaty w białko) (Hein, 2014). Roślinożerne małe ssaki spożywają tylko niewielką ilość białka wraz z pożywieniem. Dlatego też, w przeciwieństwie do mięsożernych lub owadożernych małych ssaków, stężenie mocznika we krwi jest niezależne od ich diety. Wzrost stężenia mocznika może wskazywać na krwawienie żołądkowo-jelitowe (zwrotne wchłanianie krwi) (Hein, 2014). Późna niewydolność wątroby lub zmniejszone spożycie białka mogą prowadzić do spadku stężenia mocznika.

Kreatynina jest niespecyficznym parametrem mięśniowym i jako produkt końcowy endogennego metabolizmu mięśni jest wiarygodnym i niezależnym od odżywiania parametrem nerkowym. Stężenie kreatyniny zależy od masy mięśniowej, aktywności fizycznej i funkcjonowania nerek (Hein, 2014).

Jeśli stężenia mocznika i kreatyniny są podwyższone w tym samym czasie, określa się to jako azotemię. Może ona wystąpić przednerkowo (odwodnienie, hipowolemia, hipoperfuzja nerek), nerkowo (ostra lub przewlekła niewydolność nerek) lub pozanerkowo (niedrożność dróg moczowych).

Metabolizm trzustki

Pomiar aktywności α-amylazy i lipazy jest możliwy u małych ssaków, chociaż ma on niewielkie znaczenie u zwierząt roślinożernych ze względu na przewagę trawienia bakteryjnego. Króliki mają [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas