Kardiomiopatia rozstrzeniowa? Tachykardiomiopatia? Zapalenie mięśnia sercowego? Opis przypadku

Omówienie

Zapalenie mięśnia sercowego jest chorobą rzadko diagnozowaną u psów. Może być wywoływana przez różnorodne czynniki, w tym bakterie, wirusy, pasożyty i czynniki toksyczne. Chociaż w badaniu histopatologicznym może mieć różnorodny obraz, rzadko jest możliwe określenie jego bezpośredniej przyczyny tylko na tej podstawie (1, 4, 5). W opisywanym przypadku zapalenie mięśnia sercowego mogło być związane z poprzedzającym chorobę epizodem ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek. Analiza przypadków glomerulonephritis u ludzi wskazała na częsty związek z rozwijającym się następnie procesem zapalnym w obrębie kardiomiocytów. Zależność ta może być związana z wstępującym charakterem zakażenia oraz azotemią i zaburzeniami elektrolitowymi stanowiącymi konsekwencję dysfunkcji kłębuszków nerkowych, a mającymi toksyczny wpływ na komórki mięśnia sercowego (6). W patogenezie mogą odgrywać rolę także powstające kompleksy immunologiczne czy przeciwciała krzyżowo reagujące z kardiomiocytami.

Obraz kliniczny zapalenia mięśnia sercowego jest zróżnicowany i może obejmować zarówno zaburzenia rytmu, jak i zmiany przypominające kardiomiopatię rozstrzeniową (1, 7). Ponadto należy wziąć pod uwagę dysfunkcje rozwijające się na tle arytmii, m.in. tachykardiomiopatię związaną z utrwalonym migotaniem przedsionków. Diagnostyka różnicowa zapalenia mięśnia sercowego obejmuje również posocznicę, ostrą niedomykalność zastawki mitralnej oraz inne przyczyny niewydolności serca. Laboratoryjne oznaczenie podwyższonego stężenia troponiny I (cTnL) zwykle potwierdza obecność uszkodzenia komórek mięśnia sercowego. Parametr ten jest bardzo czułym i specyficznym markerem martwicy kardiomiocytów u ludzi, a wzrost powyżej normy może być skorelowany z miocarditis. Prawidłowy zakres wartości cTnL u psów jest podobny do występującego u ludzi (0,00-0,07 ng/ml). Z przeprowadzonych badań wynika także, że może być on związany ze stopniem uszkodzenia miokardium. Jedynymi metodami pozwalającymi na pewne potwierdzenie zapalenia mięśnia sercowego są przyżyciowa biopsja endomiokardialna lub badanie sekcyjne i histopatologiczne (1, 8, 9).

W badaniu sekcyjnym można obserwować powiększenie serca [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas