Wybrane, niezastawkowe wady wrodzone dotyczące serca prawego u psów i kotów
Przetrwała lewa żyła główna doczaszkowa
Podczas rozwoju embrionalnego u psów formują się tzw. żyły zasadnicze, z których docelowo powstaje żyła główna doczaszkowa i doogonowa. Prawa i lewa żyła zasadnicza doczaszkowa ulegają zespoleniu, tworząc dużą prawą żyłę zasadniczą, która ostatecznie staje się żyłą główną doczaszkową. Pozostała część lewej żyły zasadniczej doczaszkowej zanika w kierunku doogonowym od zespolenia, a część odpowiadająca lewej żyle zasadniczej wspólnej pozostaje, stając się zatoką wieńcową. Krew żylna mięśnia sercowego wpływa do zatoki wieńcowej, która uchodzi do prawego przedsionka. Niekiedy lewa żyła zasadnicza nie ulega regresji i pozostaje jako przetrwała lewa żyła główna doczaszkowa (PLCVC). W tej sytuacji można stwierdzić obecność obu żył głównych przednich lub tylko lewej żyły głównej przedniej. Zwykle lewa żyła główna doczaszkowa uchodzi do żyły wielkiej serca i zatoki wieńcowej, skutkując powiększeniem tych struktur (2, 22).
PLCVC może występować jako wada pojedyncza lub w połączeniu z innymi wadami serca. Uważa się, że jako wada odosobniona zazwyczaj nie powoduje hemodynamicznie istotnych zmian. Z doświadczeń jednego z autorów (A.J.) wynika jednak, że może powodować istotne powiększenie prawego przedsionka i w dalszej kolejności objawy typowe dla prawokomorowej niewydolności serca.
Obecność PLCVC nie powoduje zwykle objawów klinicznych ani odchyleń w badaniu klinicznym. W badaniu echokardiograficznym można stwierdzić cechy pośrednio wskazujące na obecność PLCVC, takie jak poszerzenie zatoki wieńcowej. Poszerzoną zatokę wieńcową można uwidocznić w okolicy lewego przedsionka w projekcji prawostronnej przymostkowej czterokomorowej w osi długiej, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
