Ciężka kardiomiopatia rozstrzeniowa. Przebieg z obustronną zastoinową niewydolnością serca, migotaniem przedsionków i małym rzutem serca – opis przypadku.

Ze względu na wyraźne zmiany w badaniach krwi wskazujące na niewydolność wątroby zastosowano również leki hepatoprotekcyjne (tabele 2a i 2b). Z uwagi na dobre samopoczucie pacjenta oraz możliwe działania uboczne leków antyarytmicznych nie zdecydowano o włączeniu dodatkowych leków o działaniu antyarytmicznym.

Wizyta 8. (nagłe załamanie stanu)

Po dwóch miesiącach leczenia stan Aleksa ponownie uległ pogorszeniu. Pojawiły się duszność i przyspieszony oddech. Pies był apatyczny, powiększył się obrys jamy brzusznej, pogorszył się apetyt. Oddechy mierzone w spoczynku przekraczały 35/minutę.

W badaniu klinicznym stwierdzono bladoróżowe, suche błony śluzowe i wydłużony czas włośniczkowy. W badaniu palpacyjnym w jamie brzusznej wyczuwalna była znacznie powiększona wątroba. Częstotliwość akcji serca nadal utrzymywała się w granicach 170/minutę, z wyraźnie zaznaczoną niemiarowością.

W badaniu echokardiograficznym stwierdzono niewielką ilość płynu w worku osierdziowym (ryc. 2e) oraz obecność płynu w jamie opłucnej. Pomiary lewej komory nie różniły się od wyników poprzednich badań, jednak powiększyło się światło prawej komory. Badanie USG jamy brzusznej wykazało powiększenie wątroby z poszerzeniem łożyska naczyniowego, nie wykazało jednak obecności wolnego płynu w jamie otrzewnej. Zmiany te świadczyły o pogłębieniu prawostronnej niewydolności serca.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas