Ciężka kardiomiopatia rozstrzeniowa. Przebieg z obustronną zastoinową niewydolnością serca, migotaniem przedsionków i małym rzutem serca – opis przypadku.

Wizyta 2. (po 1 tygodniu od pierwszej wizyty)

Właściciele byli w ciągłym kontakcie telefonicznym z lekarzem prowadzącym. Po tygodniu od zmiany leczenia przyprowadzono Aleksa na badanie kontrolne. Jego samopoczucie uległo wyraźnej poprawie, był ponownie chętny do zabawy, poprawił się apetyt, jednak nadal szybko się męczył, a pragnienie było wzmożone. Oddawał kał prawidłowo, częściej jednak oddawał mocz.

W badaniu klinicznym tętno było wciąż niemiarowe, nie pokrywało się z pracą serca (obecne tętno brakujące jak przy pierwszej wizycie). Częstotliwość akcji serca wynosiła 200/minutę. Nadal występował dodatni odruch balotowania. Uznano, że obecność płynu na terenie jamy brzusznej może częściowo być odpowiedzialna za złe samopoczucie psa, więc zdecydowano się na punkcję jamy brzusznej. W czasie tego zabiegu usunięto około 1300 ml klarownego, lepkiego płynu. Badanie laboratoryjne płynu wykazało cechy zmodyfikowanego przesięku. Taki rodzaj płynu w jamach ciała spotykany jest zwykle przy ciężkiej niewydolności serca (4) (tab. 4).

Kontrolne badanie EKG wykazało utrwalone migotanie przedsionków z rytmem nadkomorowym i średnią częstotliwością 190/minutę, a w czasie rejestracji zapisu EKG wystąpiło jedno dodatkowe pobudzenie komorowe (ryc. 5). W kontrolnym badaniu echokardiograficznym stwierdzono poprawę czynności skurczowej lewej komory (średnia FS – 15%) (ryc. 2b). W badaniu ultrasonograficznym jamy brzusznej stwierdzono mierne zmiany zapalne i przerostowe wątroby, nieznaczne powiększenie śledziony oraz przekrwienie bierne tych narządów, spowodowane niewydolnością serca.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas