Intensywna terapia noworodków i szczeniąt

Złamania kończyn

Złamania u zwierząt poniżej 1. roku życia zdarzają się bardzo często i stanowią ponad 50% przypadków (25). Specyficzna biomechanika i fizjologia kości rosnącego organizmu jednocześnie ułatwia i utrudnia leczenie złamań w tej grupie wiekowej.

Z jednej strony niedojrzała kość jest miękka, otoczona grubą okostną, co sprawia, że złamania często są niezupełne (typu „zielona gałązka”) lub proste. W przypadku złamania całkowitego gruba okostna często utrzymuje odłamy w pozycji anatomicznej. Niewielka masa ciała pacjenta powoduje niewielkie obciążenie mechaniczne złamanej kości. Proces gojenia u młodych osobników przebiega szybko. Mechanizmy kompensacyjne obecne u młodego organizmu powodują, że czasami nie jest konieczne całkowite anatomiczne odprowadzenie złamania (25, 26).

Z drugiej strony, gwałtowny przebieg gojenia może powodować nieprawidłowy zrost, wytwarzanie nadmiernej ilości kostniny oraz (poprzez zarastanie) utrudniać usuwanie płyt kostnych i stabilizatorów śródszpikowych. Cienka warstwa korowa oraz obecność płytek wzrostu utrudniają postępowanie chirurgiczne. Z powodu niepełnego zwapnienia kości oraz obecności płytek wzrostu interpretacja obrazów radiologicznych jest trudna i obraz fizjologiczny może zostać wzięty za patologię (25).

Szczególnym przypadkiem złamań występującym u młodych osobników są uszkodzenia płytek wzrostu. W zależności od stopnia urazu i oddzielenia nasady rezultatem może być zahamowanie wzrostu i nawet znaczna deformacja kości. Im młodszy pacjent, tym ryzyko powstania zniekształceń jest większe (26).

Podejmując decyzję odnośnie rodzaju stabilizacji złamania, należy wziąć pod uwagę nie tylko sam charakter [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas