Patologia cyfrowa w medycynie weterynaryjnej
Podsumowanie
Patologia cyfrowa jest
dynamicznie rozwijającą się dyscypliną, która ma potencjał znacznie
zwiększyć dostępność patologii ludzkiej i weterynaryjnej na świecie. Jak
w przypadku każdej nowej technologii, jej adaptacja wymaga czasu
i zależy nie tylko od jej zalet oraz przewagi nad dotychczasowymi
metodami, ale również, a może nawet przede wszystkim, od akceptacji
w środowisku patologów.
Początek patologii cyfrowej datuje się
na koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Na początku polegała ona
na przesyłaniu obrazu wideo preparatów oglądanych pod mikroskopem
do miejsc trudno dostępnych geograficznie (tzw. telepatologia), jak
na przykład północna część Norwegii (2). Aktualnie za digitalizację
preparatów mikroskopowych odpowiedzialne są coraz nowocześniejsze
i szybsze skanery cyfrowe.
Kamieniem milowym ludzkiej patologii
cyfrowej było oficjalne dopuszczenie przez FDA pierwszego systemu
patologii cyfrowej w celach diagnostycznych w 2017 roku. W medycynie
weterynaryjnej, z uwagi na brak tego typu restrykcyjnych regulacji,
laboratoria diagnostyczne zaadoptowały systemy patologii cyfrowej kilka
lat wcześniej (2014) (8), co pozwoliło im na stworzenie zespołu
patologów pracujących zdalnie i znaczne zwiększenie wydajności pracy.
Inne
obszary w medycynie weterynaryjnej, które zaadoptowały rozwiązania
patologii cyfrowej, to edukacja i patologia toksykologiczna.
Wiele uczelni używa preparatów cyfrowych do nauczania histologii i patologii. To daje studentom możliwość nauki własnej, bez konieczności dostępu do laboratorium histopatologicznego lub posiadania mikroskopu. Również w kształceniu specjalistów patologii weterynaryjnej preparaty cyfrowe są ogólnodostępne i wraz z rozpowszechnianiem się programów kształcenia specjalistów coraz bardziej zyskują na popularności.
W patologii toksykologicznej aktualnie patologia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
