Inwazje roztoczy w hodowlach gadów

Lokalizacja pasożytów

Roztocze głównie atakują odsłonięte rejony ciała, o cienkiej skórze, dobrze ukrwione. Macronyssidae spp. atakują głównie nocą, wbijając się pomiędzy łuski. Ophionyssus natricis najczęściej widoczny jest na głowie węży, w fałdzie skóry pomiędzy kośćmi żuchwy, w okolicy oczu, nozdrzy lub jamek termicznych (ryc. 5a, b, c). Przy bardzo intensywnych inwazjach roztocze obserwuje się swobodnie poruszające się po całym ciele węża. Występowanie przedstawicieli rodziny Pterygosomatidae stwierdza się pod łuskami spodnich partii ciała jaszczurek, najwięcej w okolicy pach i pachwin, kloaki i na skórze brzucha (ryc. 6a, b, c, s. 16).

Nieruchome, krwistoczerwone postaci dorosłe Geckobiella spp. i Hirstiella spp. często są widoczne wbite w skórę okolicy oczu lub charakterystycznych fałdów i wyrostków występujących u legwanów czy agam kołnierzastych. Ciekawą strukturą wytworzoną w toku ewolucji przez niektóre gatunki jaszczurek w odpowiedzi na inwazję roztoczy z rodziny Pterygosomatidae są tzw. kieszonki roztoczowe (z ang. pocket-mites). Są to miejsca na ciele jaszczurek, zlokalizowane najczęściej w okolicy obręczy barkowej, z odsłoniętą skórą pozbawioną łusek. W rejonach tych roztocza skupiają się w klastry, liczące po kilkanaście osobników (ryc. 7, s. 17). Dzięki takiemu rozwiązaniu żywiciel minimalizuje straty, ograniczając lokalizację inwazji tylko do tych charakterystycznych rejonów (1, 6).

Nietypową lokalizację stwierdza się w przypadku inwazji przedstawicieli rodziny Entonyssidae. Są to pasożyty układu oddechowego gadów. W płucach węży występują dwa rodzaje: Entonyssus i Hamertonia, natomiast u afrykańskich gatunków scynków opisano rodzaj Mabuyonyssus. Zarażenia [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas