Hiperfosfatemia i hipokalcemia w praktyce klinicznej
Hipokalcemia
Mianem hipokalcemii określa się zmniejszenie stężenia wapnia całkowitego w surowicy poniżej 6,5 mg/dL. Obniżone stężenia wapnia w surowicy krwi może być następstwem upośledzonego wchłaniania z przewodu pokarmowego (także niedoboru wapnia, witaminy D), nadmiernego odkładania się wapnia w tkankach, nadmiernej utraty wapnia z moczem lub wynikać z zaburzeń działania parathormonu (PTH), witaminy D3, jak również z niedoboru magnezu.
W warunkach fizjologicznych wapń jest wchłaniany zarówno w dwunastnicy, jak i w jelicie cienkim, dlatego choroby upośledzające funkcję błony śluzowej w tych obszarach mogą prowadzić do zmniejszenia jego wchłaniania. Zatem hipokalcemia może rozwinąć się u chorych zwierząt z żołądka lub dwunastnicy, po zabiegach resekcji jelit. Hipokalcemia może także powstać w przypadku gwałtownego przechodzenia wapnia z przestrzeni śródnaczyniowej do innych kompartmentów ustroju. Takie sytuacje są na przykład wynikiem ostrego zapalenia trzustki, hiperfosfatemii.
Do rozwinięcia się hipokalcemii dochodzi także w przypadku nieskutecznego działania PTH na tkanki docelowe, jak ma to miejsce w niedoczynności przytarczyc. Jest to zaburzenie, cechujące się defektami układu kostnego i rozwojowymi. W schorzeniu tym, wskutek niedostatecznej odpowiedzi narządów docelowych na PTH, dochodzi do rozrostu przytarczyc i podwyższonego stężenia PTH.
Kolejną ważną grupą przyczyn hipokalcemii są zaburzenia gospodarki witaminowej w zakresie witaminy D.
Niedobór tej witaminy może wynikać z nieprawidłowej diety, patologii przewodu pokarmowego, a także zaburzeń metabolizmu. Jak już wspomniano, obniżonemu stężeniu wapnia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





