Główne problemy zoofizjoterapii według opinii fizjoterapeutów i lekarzy weterynarii
Fizjoterapia weterynaryjna w Polsce jest dziedziną bardzo młodą, dość słabo rozwiniętą i nadal niedocenianą. Pozytywne skutki, jakie obserwuje się w fizjoterapii ludzkiej, sugerują, że takie korzyści może przynieść ona również u zwierząt.
Biorąc pod uwagę fakt, że posiadacze zwierząt coraz większą uwagę zwracają na zdrowie i jakość życia swych czworonożnych przyjaciół, można przewidywać, że usługi weterynaryjne wzbogacone o fizjoterapię będą coraz bardziej potrzebne i popularne. Tymczasem ośrodki oferujące usługi z zakresu zoofizjoterapii należą ciągle do rzadkości, co wiąże się również z ograniczoną liczbą wykształconych w tym kierunku specjalistów. Być może identyfikacja przyczyn takiego stanu rzeczy pozwoli na to, aby fizjoterapia weterynaryjna stała się bardziej doceniana i powszechnie stosowana.
Fizjoterapia to podstawowa składowa rehabilitacji leczniczej wykorzystująca w celach leczniczych ruch oraz bodźce fizykalne. Wszystkie środki stosowane w fizjoterapii mają na celu przywrócenie sprawności oraz poprawę jakości życia pacjenta w sferze fizycznej i psychicznej (1, 2).
Odbiorcą pracy fizjoterapeuty (pacjentem) nie zawsze musi być człowiek – może nim być również zwierzę. Zwierzę jako terapeuta wspomagający proces fizjoterapii nikogo współcześnie nie dziwi, a animaloterapia ma ugruntowaną pozycję w rehabilitacji (dogoterapia, felinoterapia, hippikoterapia, delfinoterapia itp.). Tymczasem sytuacja, w której to zwierzę jest pacjentem korzystającym z usług fizjoterapii, jest zjawiskiem stosunkowo nowym i dla większości osób nieznanym. W związku z tym fizjoterapia weterynaryjna jest nadal niedocenianą i dość słabo rozwiniętą dziedziną [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
