Glikokortykosteroidy w dermatologii weterynaryjnej – sprzymierzeńcy czy wrogowie?
Glikokortykosteroidy w chorobach autoimmunologicznych
Zastosowanie w przypadku tocznia
Glikokortykosteroidy w przypadku chorób autoimmunologicznych wykazują szybki efekt, a ich skuteczność jest bardzo wysoka. Choroby autoimmunologiczne zwykle wymagają długotrwałego leczenia i stosowania leków w wysokich dawkach, np. prednizolon w dawce 2-6 mg/kg m.c./24 h (37). Można zastosować inne podane w tab. 3 glikokortykosteroidy w dawkach co najmniej dwukrotnie wyższych niż w leczeniu przeciwświądowym.
Skórny toczeń rumieniowaty w łagodniejszych, odgraniczających się wyłącznie do nosa przypadkach, może być leczony miejscowo. O ile zmiany nie są nadmiernie nasilone i obejmują niewielkie obszary ciała, można miejscowo stosować betametazon lub fluorocinolon najlepiej w DMSO co 12 h. Po uzyskaniu remisji kremy stosuje się co 48 h i zmienia się je na inne substancje czynne (glikokortykosteroidy o słabszym działaniu), np. 1- lub 2-proc. hydrokortyzon.
Opisywany u owczarków collie i szetlandzkich toczeń pęcherzykowy leczony jest z zastosowaniem prednizonu w dawce 2 mg/kg m.c. Glikokortykosteroid ten w dawce 0,2 mg/kg m.c. może być łączony z cyklosporyną (14).
Złuszczający toczeń rumieniowaty (łac. exfoliative lupus erythematosus, wrodzona dermatoza toczniowa niemieckich wyżłów krótkowłosych) jest kolejną chorobą z grupy tocznia, w której są stosowane glikokortykosteroidy. W jej leczeniu są stosowane liczne leki immunosupresyjne, jak azatiopryna, tetracyklina lub doksycyklina z niacynamidem, cyklosporyna. Skuteczne są oczywiście też glikokortykosteroidy: najczęściej prednizolon (działają jedynie dawki wysokie 2 mg/kg m.c.).
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
