Giardioza u psów i kotów: patogeneza − powikłania − frustracje. Cz. I

Interakcje pasożyta z mikrobiotą jelitową

Na przełomie
XX i XXI w. opublikowano badania, których wyniki wskazywały na wpływ
składu mikrobioty jelitowej na przebieg giardiozy. Singer i Nash (28)
stwierdzili, że inwazja pierwotniaków z rodzaju Giardia może
być ograniczona przez prawidłowy skład mikrobioty jelitowej. Wnioski
te wyciągnięto na podstawie obserwacji eksperymentu, w którym myszy
oporne na inwazję Giardia stały się wrażliwe na zarażenie
po zastosowaniu u nich neomycyny. Z kolei Torres i wsp. (29) wyizolowali
bakterie z dwunastnicy od dzieci z objawową giardiozą. Następnie,
po dożołądkowym zakażeniu myszy bakteriami wyizolowanymi od zarażonych
pierwotniakiem dzieci, podano myszom dożołądkowo trofozoity G. intestinalis.
Trofozoity podano również myszom wolnym od drobnoustrojów.
W eksperymencie tym, po uśmierceniu myszy, stwierdzono większe nasilenie
zmian histopatologicznych w śluzówce jelita cienkiego, takich jak zanik
mikrokosmków i hiperplazja limfocytów u myszy zakażonych bakteriami
i zarażonych pierwotniakiem w porównaniu do grupy myszy zarażonych
jedynie pierwotniakiem. We wnioskach autorzy tych badań uznali, że skład
mikrobioty jelitowej może mieć wpływ na zjadliwość pierwotniaków G. intestinalis
(29). W tym miejscu warto również wspomnieć o badaniach
przeprowadzonych w Australii, w których stwierdzono istotne
statystycznie różnice w procentowym składzie bakterii w kale psów
i kotów zarażonych oraz niezarażonych G. intestinalis. Różnice w przypadku zarażonych psów dotyczyły procentowego wzrostu w składzie bakterii kałowych z rodzajów Catenibacterium, Pseudomonas i Howardella oraz niższej zawartości procentowej bakterii z rodzajów Bacteroides i Psudobutyrivibrio w porównaniu z psami niezarażonymi. W przypadku kotów stwierdzono z kolei zwiększoną procentowo zawartość bakterii z rodzaju Rosburia w kale oraz niższą procentowo ilość bakterii z rodzaju Subdoligranulum
u zwierząt zarażonych w porównaniu do kotów niezarażonych (30). Należy
jednak zaznaczyć, że badania te dotyczyły wyłącznie zwierząt bezobjawowo
zarażonych G. intestinalis i rola tych bakterii w przebiegu inwazji nie jest do końca określona.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas