Fobie dźwiękowe u psów – rozpowszechnienie, zapobieganie, etiologia i możliwości terapeutyczne. Cz. II

Feromony

Feromony, takie jak np. DAP, pomagają zwierzęciu niejako podjąć decyzję, czy czuje się komfortowo w danej sytuacji, czy nie. Najwięcej korzyści może przynieść umieszczenie dyfuzora feromonów w pokoju, gdzie znajduje się miejsce do chowania się, blisko lokalizacji psiego posłania.

Alfa-kazozepina i leki ziołowe

Mogą ułatwić prowadzenie programu modyfikacji behawioralnej, ponieważ działając przeciwlękowo, zmniejszają reaktywność zwierząt na bodźce dźwiękowe. W niektórych przypadkach pomocne mogą być również melatonina lub esencje kwiatowe Bacha.

Dobre rezultaty u psów bojących się burzy lub fajerwerków może też przynieść masaż. Długie, delikatne ruchy głaszczące indukują u psów obniżenie częstotliwości pracy serca. Jeśli masaż działa na psa uspokajająco i relaksująco, można go połączyć ze słowem np.: „relaks” lub określoną melodią, po to, aby klasycznie uwarunkować ten spokojny stan organizmu z wybranym sygnałem. Tak uwarunkowane słowo lub melodia mogą pomóc psu uspokoić się podczas hałaśliwego wydarzenia.

Terapia behawioralna, leczenie długoterminowe, a nawet wprowadzenie niektórych zmian w otoczeniu psa potrzebują czasu, żeby zadziałać. Odwrażliwianie może dać oczekiwany efekt w ciągu 8 tygodni (6), ale w poważnych przypadkach może zabrać dużo więcej czasu. Podawanie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (klomipramina) lub inhibitorów monoaminooksydazy (selegilina) trwa z reguły 4-8 tygodni, zanim zauważymy korzystne zmiany.

Nawet krótkoterminowe anksjolityki, które są często przepisywane w odpowiedzi na prośby o pomoc na kilka dni [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas