Fobie dźwiękowe u psów – rozpowszechnienie, zapobieganie, etiologia i możliwości terapeutyczne. Cz. II

Nierzadko jednak poziom stresu wywołany ekspozycją na określone dźwięki uniemożliwia zastosowanie przeciwwarunkowania, gdyż zwierzę nie przyjmuje nawet najbardziej lubianych smakołyków lub odmawia udziału w proponowanych aktywnościach. Obniżenie poziomu stresu i złagodzenie odpowiedzi zwierzęcia na określone dźwięki można uzyskać dzięki procesowi odwrażliwiania.

Dlatego też odwrażliwianie jest często pierwszym krokiem w terapii behawioralnej fobii u psów. Zwierzę z fobią dźwiękową jest uczone być spokojnym, kiedy poziom hałasu jest niski i w miarę trwania odwrażliwiania narasta do realnie doświadczanego w otoczeniu. Odtwarzając dźwięki burzy czy fajerwerków z płyt CD, możemy stopniowo, w sposób kontrolowany, wystawiać psa na rosnące natężenie awersyjnego bodźca.

Odwrażliwianie może być prowadzone tylko wtedy, gdy pies jest spokojny i zrelaksowany. W tym czasie zwierzę powinno być świadome dźwięku (np. może mieć uszy skierowane w stronę jego źródła), ale nie może okazywać strachu. Bazujemy więc na minimalnym poziomie głośności dźwięku. Pies jest wystawiany na bodziec na tym poziomie przez ok. 10-15 minut kilka razy dziennie, aż całkowicie przestanie na niego reagować. W tym momencie głośność dźwięku jest znowu powoli zwiększana do minimalnej.

Taki cykl jest powtarzany, aż pies przestanie wykazywać reakcję emocjonalną na dźwięk, nawet kiedy jest on odtwarzany na średnim lub wysokim poziomie.

Na efektywność odwrażliwiania ma wpływ jakość nagrania. Czasami warto też przed rozpoczęciem tego procesu odtworzyć nagranie z normalną głośnością, aby ustalić, czy w ogóle wzbudza ono [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas