FIP – aktualny problem diagnostyczny

Metoda łańcuchowej reakcji polimeryzacji (PCR)

Odmiana tej metody – RT-PCR wydaje się być obiecująca w wykrywaniu zakażenia dzięki możliwości identyfikacji koronawirusa kotów w płynie wysiękowym, tkankach, odchodach oraz krwi. Jednak ze względu na koszty wykonania (droga aparatura) nie ma on praktycznego zastosowania w praktyce weterynaryjnej (10).

Obecnie rozstrzygającym standardem diagnostycznym jest badanie histopatologiczne wykonywane zazwyczaj po śmierci zwierzęcia. Można wykonać badania materiału pobranego metodą biopsji, ale w przypadku wycieńczonych i schorowanych zwierząt nie poleca się takiego postępowania. W razie konieczności wykonuje się biopsję nerki lub wątroby. Czułość metody określana jest na ponad 85%.

W wielu przypadkach zmiany i wskazówki diagnostyczne obserwuje się dopiero w czasie badania sekcyjnego. Niemniej jednak jest to ważne potwierdzenie lub wykluczenie zakażenia, w przypadku gdy mamy do czynienia z hodowlą lub innym skupiskiem kotów.

Badania diagnostyczne to żmudna i kosztowna droga do postawienia prawidłowego rozpoznania lub (najczęściej) do wykluczenia zakażenia FIPV. Ścisła współpraca z właścicielem i możliwości finansowe decydują o doprowadzeniu postępowania diagnostycznego do końca. Diagnostyka zakażeń FIP nie jest łatwa i należy wziąć mocno pod rozwagę słowa badacza FIP Neilsa Pederena: „… więcej kotów zginęło od błędnie postawionej diagnozy w kierunku FIP, niż z powodu rzeczywistego występowania tej choroby.”

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas