FIP – aktualny problem diagnostyczny
Diagnostyka
Pomimo iż choroba znana jest od prawie pięciu dziesięcioleci, brak jest wiarygodnego testu diagnostycznego służącego rozpoznawaniu tej jednostki. Wiele badań laboratoryjnych trzeba skonfrontować z obrazem klinicznym oraz historią choroby. Dlatego też wywiad ma tu niebagatelne znaczenie, szczególnie w przypadku pojawienia się zachorowania u zwierzęcia utrzymywanego pojedynczo jako zwierzę towarzyszące. W obrazie krwi często pojawia się limfopenia, neutrofilia, niedokrwistość nieregeneratywna i trombocytopenia. W postaci bezwysiękowej niedokrwistość nieregeneratywna związana jest z utrzymującym się przewlekłym procesem zapalnym. U przeszło 70% przypadków FIP widoczna jest hiperglobulinemia. Badanie aktywności enzymów wątrobowych nie wykazuje istotnych odchyleń od normy (6). Zmiany biochemiczne w surowicy krwi oraz w obrazie krwi są wynikiem zmian zachodzących w zaatakowanych narządach lub zmianach systemowych (np. zapalenie naczyń krwionośnych).
Według niektórych autorów niezwykle pomocnym i wiarygodnym badaniem jest określenie stosunku albumin do globulin w płynie wysiękowym. Zazwyczaj jest on klarowny, koloru słomkowego, pieniący się przy wstrząsaniu. Przy poziomie białka całkowitego wynoszącym 3,5 g/dl i stosunku albuminy/globuliny (A/G) wynoszącym mniej niż 0,45 należy z dużym prawdopodobieństwem spodziewać się wystąpienia FIP (7). Towarzyszy temu niska liczba komórek jądrzastych w płynie, poniżej 5000 kom./mL. Stosunek A/G wynoszący powyżej 0,81 z dużym prawdopodobieństwem wyklucza FIP. W wielu przypadkach wyniki badań morfologicznych i biochemicznych krwi, analiza płynu wysiękowego wraz z jego cytologią, w połączeniu z pogłębionym wywiadem oraz objawami klinicznymi, pozwalają doświadczonemu lekarzowi na postawienie mocnej wstępnej diagnozy.
Opracowano test Rivalta pozwalający na wykluczenie FIP [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
