FIP – aktualny problem diagnostyczny
Wirus po dostaniu się do przewodu pokarmowego namnaża się w komórkach nabłonka jelitowego. Okres skutecznego siewstwa występuje bardzo szybko, bo już 2 dni po zakażeniu. Kluczową rolę w zakażeniach FIP odgrywają makrofagi i monocyty. Tradycyjnie zakaźne zapalenie otrzewnej dzieli się na postać wysiękową i bezwysiękową, żargonowo nazywaną „suchą”. Niepotwierdzone dane wskazują, że forma bezwysiękowa występuje 2-3 razy częściej niż forma wysiękowa choroby. Brak odpowiedzi komórkowej gospodarza w połączeniu z silną odpowiedzią humoralną doprowadza do powstania wysiękowej formy choroby. Produkowane przeciwciała wraz z antygenem tworzą kompleksy immunologiczne odkładające się w śródbłonku naczyń krwionośnych, powodując przenikanie – „przeciekanie” płynu zawierającego białko. Dodatkowo przyleganie zakażonych monocytów do śródbłonka aktywuje kaskadę zdarzeń skutkującą dalszym przenikaniem białek i gromadzeniem się wysięku. W przypadku słabej, częściowej odpowiedzi układu immunologicznego rozwija się bezwysiękowa forma FIP z występowaniem dużych mas ropno-ziarniniakowych. Pomimo iż w przypadku „suchej” postaci FIP występuje uogólnione zapalenie naczyń krwionośnych, nie jest ono tak silnie wyrażone, by wywołać gromadzenie się płynu, jak to ma miejsce w przypadku wysiękowej postaci FIP (3, 5).
Objawy kliniczne
Jak wspomniano powyżej, zakażenie koronawirusem kotów (FECV) nie przysparza pracy lekarzom weterynarii i w większości przypadków właściciele nie zgłaszają 1-2-dniowego, niewielkiego pogorszenia się zdrowotności kotów. Tak więc pozostaje wysokie potencjalne zagrożenie, iż u takiego zwierzęcia – nosiciela wirusa jelitowego w przyszłości może rozwinąć się zakażenie FIP (patrz patogeneza).
Typowe zakażenia z pełno wyrażonymi objawami chorobowymi w zależności od postaci [...]
lub posiadają wykupioną subskrypcję.
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
