Ezofagoskopia – niezastąpiona metoda diagnostyczna w rozpoznawaniu chorób przełyku u psów i kotów

Przełyk Barretta

W przypadku przełyku Barretta linia nabłonka jednowarstwowego cylindrycznego przesuwa się dogłowowo w postaci obszarów zabarwionych na kolor czerwony lub ciemoczerwony, często o nierównej powierzchni, i może mieć kształt języków lub może obejmować cały obwód przełyku lub i jedno, i drugie. Obecnie w ocenie endoskopowej przełyku Barretta stosowana jest klasyfikacja, która uwzględnia występowanie zmian dotyczących pełnego obwodu przełyku (C) oraz ich maksymalną długość (M). Biorąc pod uwagę maksymalny zasięg zmienionego nabłonka, wyróżnia się trzy formy przełyku Barretta: ultrakrótkosegmentowy (długość zmian poniżej 1 cm), krótkosegmentowy (długość zmian od 1 do 3 cm) oraz długosegmentowy (długość zmian powyżej 3 cm) (4, 9).

Nowotwory przełyku

W obrazie endoskopowym nowotwory przełyku przedstawiają się jako różnej wielkości guzy, najczęściej o nierównej powierzchni, z tendencją do krwawienia, które w różnym stopniu zwężają światło przełyku (ryc. 16). Czasem w centralnej części guza widoczne jest duże owrzodzenie lub obszar martwicy. Rzadziej nowotwór może przybierać formę rozproszoną, która nacieka błonę śluzową przełyku. Błona śluzowa przełyku w okolicy zmiany rozrostowej bardzo często jest zaczerwieniona i obrzęknięta. Czasami dogłowowo od guza widoczna jest zalegająca treść pokarmowa, co ma związek z częściową lub całkowitą niedrożnością (5, 6).

Wpochwienie żołądkowo-przełykowe

W przypadku wpochwienia żołądkowo-przełykowego w obrazie endoskopowym w piersiowej części przełyku widoczna jest wpuklona, różnej wielkości mięsista masa z obecnymi fałdami (zgodna z [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas