Eutanazja zwierząt towarzyszących – dylematy – trudne decyzje
Eutanazja
Pojęcie eutanazja (z gr. εὐθανασία, euthanasia) oznacza dobrą śmierć. Początkowo dotyczyło ono wyłącznie ludzi i oznaczało powodowane współczuciem pozbawienie życia osoby nieuleczalnie chorej i cierpiącej, doświadczającej niemożliwego do ustąpienia bólu. W różnych kulturach, w różnych krajach podejście do eutanazji ludzi jest odmienne, od całkowitego zakazu (traktowane jest jako morderstwo), po obwarowane różnymi procedurami dopuszczanie. Problem eutanazji ludzi jest stale dyskutowany, a argumenty merytoryczne przeplatają się z nierzadko skrajnymi emocjami o podłożu religijno-historycznym.
W przypadku zwierząt temat eutanazji nie wzbudza aż takich emocji, ale rodzi bardzo wiele dylematów natury etycznej zarówno po stronie lekarza weterynarii, jak i właściciela zwierzęcia. Należy przy tym wyraźnie oddzielić uśmiercanie zwierząt w celu pozyskania od niego tkanek w celach konsumpcyjnych lub użytkowych, ewentualnie w celu redukcji pogłowia w przypadkach na przykład zwalczania chorób zakaźnych. W myśl obowiązującego prawa osobą, która wskazuje konieczność uśmiercenia, jest lekarz weterynarii, co znajduje usankcjonowanie w Ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt w art. 4. „Ilekroć w ustawie jest mowa o: pkt 30 „konieczności bezzwłocznego uśmiercenia” – rozumie się przez to obiektywny stan rzeczy stwierdzony, w miarę możliwości, przez lekarza weterynarii, polegający na tym, że zwierzę może dalej żyć, jedynie cierpiąc i znosząc ból, a moralnym obowiązkiem człowieka staje się skrócenie cierpień zwierzęcia”. Wynika z tego, że w większości przypadków osobą, która ma potwierdzić konieczność eutanazji, jest lekarz weterynarii. Wymieniona wyżej ustawa wymienia, kiedy uśmiercanie jest dopuszczalne, podając przykłady w [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
